Πέρασε και πάλι φέτος το Πάσχα και για ακόμα μια φορά νιώθουμε τύψεις που ξεφύγαμε στις γιορτές. Ειδικότερα όσοι απο εμάς ακολουθήσαμε νηστεία όλο αυτό το διάστημα ή έστω τη Μ. Εβδομάδα, περιμέναμε πως και πως την Ανάσταση με τη λαχταριστή και νόστιμη μαγειρίτσα να μας περιμένει ζεστή ζεστή και πριν καν ακόμα ακούσουμε το «Χριστός Ανέστη» απο τα χείλη του παππά, έχουμε εξαφανιστεί σχεδόν όλοι στα σπίτια μας. Με το αρνί στη σούβλα την επόμενη ημέρα να γεμίζει τις πιατέλες μας και να περιμένει να ορμήσουμε μανιασμένοι μέχρι να μείνουν μόνο τα κόκκαλα, ξεχωριστά τα μεζεδάκια κατά τη διάρκεια του ψησίματος.

Πώς θα επιτρέψετε στον εαυτό σας να κάνει πράγματα που τα αποφεύγετε λόγω του βάρους σας. Θα θέλατε πάρα πολύ να δοκιμάσετε κάτι καινούργιο και αισθάνεστε ότι δεν μπορείτε να το κάνετε λόγω του ότι έχετε παραπάνω βάρος και όλοι θα σας κοιτάζουν; Για να πάρουμε ένα παράδειγμα: Θα ήθελα πάρα πολύ να πάω ξανά γυμναστήριο ή κολυμβητήριο ή να δοκιμάσω ιππασία ή σκι και σκέφτομαι συνέχεια, ότι : «όλοι εμένα θα κοιτάζουν», Οι άλλοι θα λένε «καλά δεν βλέπει πώς είναι;», «θα ψοφήσει το καημένο το αλογάκι αν ανέβω εγώ πάνω», «αν μπω στην πισίνα θα πεταχτεί όλο το νερό έξω», «στα γυμναστήρια έχει πολλούς καθρέφτες και δεν αντέχω να με βλέπω στον καθρέφτη»