Μαζί με τον ερχομό των Χριστουγέννων, έρχονται στο μυαλό μου και εικόνες, μυρωδιές αλλά και γεύσεις συμπληρώνοντας το παζλ της δικής μου διατροφικής μνήμης. Από όλα τα εδέσματα των ημερών αυτών, αυτά που ξεχωρίζω δεν είναι η κοτόσουπα του Χριστουγεννιάτικου πρωινού που συνηθίζουμε εμείς στα μέρη μας, ούτε το ψητό του μεσημεριανού γεύματος, αλλά το χοιρινό με πρασοσέλινο, το οποίο επιλέγουμε για την δεύτερη ημέρα αυτής τη τόσο ξεχωριστής γιορτής. Μετά το φαγοπότι της κύριας ημέρας αυτό που αναζητάμε είναι η όξινη γεύση από τη σάλτσα αυγολέμονου, η ιδιαιτερότητα στη γεύση από το πρασοσέλινο αλλά και η τόσο ξεχωριστή γεύση του μαγειρεμένου χοιρινού που αν κι επιλέγουμε άπαχο μέρος του ζώου, γίνεται τόσο μαλακό κι εύγευστο. Τα υλικά αυτά συνδυάζονται τόσο αρμονικά και συνθέτουν ένα ελαφρύ πιάτο πλούσιο σε φυτικές ίνες. 

Μια ακόμα παραδοσιακή συνταγή που ξυπνάει στο μυαλό μας γεύσεις από Κυριακάτικο οικογενειακό φαγητό. Αγαπημένο φαγητό των μαμάδων που εύκολα μπορούν να ταΐσουν τα παιδιά τους. Σπιτική γεύση που τα συστατικά της (κρέας και ζυμαρικό) δένουν αρμονικά μεταξύ τους αλλά μπορούν να φαγωθούν και μόνα τους. «Μια ολίγη από γιουβέτσι» το ζυμαρικό μόνο του χωρίς κρέας. Best seller τα μαγειριά και must πλέον με διάφορες παραλλαγές στα καθώς πρέπει εστιατόρια που επανα-λανσάρουν με διάφορες παραλλαγές την ελληνική κουζίνα. Εμείς προτιμούμε την συνταγή και γεύση της μητέρας μας.