Dr Plus - Diatrofi

Διατροφικές διαταραχές

ΘΕΡΑΠΕΥΕΤΑΙ Η ΒΟΥΛΙΜΙΑ?

 Οι διατροφικές διαταραχές αποτελούν μάστιγα της σύγχρονης εποχής και ταλαιπωρούν ολοένα και περισσότερο πληθυσμό. Οι περισσότερο γνωστές σε όλους μας είναι η νευρογενής ανορεξία και η νευρογενής βουλιμία.

Η Βουλιμία είναι μια αρκετά σοβαρή διατροφική διαταραχή και συχνά κατηγοριοποιείται μαζί με την ψυχογενή ή νευρογενή ανορεξία και πολλές φορές είναι και μια μοναδική διαταραχή με δύο εκφάνσεις ( αφαγία – βουλιμία). Τα άτομα με βουλιμία μπορεί να φάνε μεγάλες ποσότητες τροφής και στη συνέχεια να προσπαθούν να απαλλαγούν από αυτές με τρόπους όπως αυστηρές δίαιτες, υπερβολική γυμναστική, καθαρτικές συμπεριφορές.

Η θεραπεία της βουλιμίας είναι αρκετά δύσκολη και θέλει πολύ δουλειά με τον εαυτό. Προσωπικά, μπορώ να πω πως δεν ξεπερνιέται ποτέ, απλά μαθαίνεις να ζεις με αυτό και να το ελέγχεις. Πάντα όταν θα τρως λίγο παραπάνω θα σκέφτεσαι γιατί να το φάω, τι θα μειώσω στο επόμενο γεύμα ή την επόμενη μέρα για να σταθμίσω τις θερμίδες κ.α.

Το νούμερο ένα στη θεραπεία της βουλιμίας είναι να << μάθεις να αγαπάς τον εαυτό σου>>. Αν δεν το έμαθες αυτό από παιδί ή αν δεν σου είναι έμφυτο είναι αρκετά δύσκολο να το μάθεις ως έφηβος ή ως ενήλικας, όχι όμως ακατόρθωτο. Αν οι γονείς σου δεν αγαπούσαν τον εαυτό τους πολύ πιθανό να μην τον αγαπάς ούτε εσύ διότι το παιδί συμπεριφέρεται αναλόγως με τα παραδείγματα που έχει. Οι διατροφικές διαταραχές δείχνουν έλλειψη αγάπης προς τον εαυτό. Όταν δεν αγαπάς τον εαυτό σου με τη πρώτη δυσκολία στερεύεις από άμυνες και δε παλεύεις αρκετά διότι δεν πιστεύεις στις δυνάμεις του εαυτού σου.

Συνήθως οι πρώτες δυσκολίες έρχονται στην εφηβεία και βρίσκουν έφηβους με μειωμένες εσωτερικές δυνάμεις και εκεί αναπτύσσεται και συντηρείται  η διατροφική διαταραχή. Έτσι, σταματά η ωριμότητα και δεν ωριμάζεις ψυχικά όπως θα έπρεπε να γίνεται μέσα στα χρόνια. Διότι ένας ώριμος άνθρωπος αγαπά τον εαυτό του. Πρώτα γεμίζει το δικό του ποτήρι και έπειτα των άλλων. Αυτό γιατί διψασμένος δεν μπορείς να βοηθήσεις κανέναν και ούτε να βοηθηθείς από κανέναν.  Ο δρόμος για την απεξάρτηση φωτίζεται από την αυτοεξάρτηση. Χρειάζεται να αποκτήσεις έναν εγωισμό και να βάζεις τον εαυτό σου πάνω από όλα και όλους. Αυτό δε σε κάνει κακό άτομο αλλά σε κάνει ώριμο και ανεξάρτητο. Όχι λοιπόν ενοχές, αυτοτιμωρίες μόνο αγάπη και φροντίδα προς τον εαυτό μας ώστε να μπορούμε να αγαπάμε και να φροντίζουμε και τους άλλους.

Εξίσου σημαντικό σε ένα βουλιμικό επεισόδιο είναι η αναπνοή. Τονίζω το θέμα της αναπνοής γιατί συνήθως τα βουλιμικά άτομα είναι παρορμητικά και δεν αναπνέουν σωστά. Αναπνέουν γρήγορα και δεν υπάρχει σωστή οξυγόνωση. Αυτό είναι τεράστιο βάρος για όλη τη λειτουργία του σώματος και του μυαλού καθώς θολώνεται η κρίση και γινόμαστε επιρρεπής σε διατροφικές ατασθαλίες. Όταν νιώθουμε έντονο άγχος καλό είναι να κάνουμε ασκήσεις αναπνοής ώστε να μειώνεται η εσωτερική ένταση.

Ένα πολύ βασικό κομμάτι της θεραπείας είναι να καταλάβεις το πώς και γιατί ξεκίνησε να υπάρχει η διατροφική διαταραχή. Η πηγή της δυστυχίας για κάθε άτομο είναι διαφορετική και ξεχωριστή. Συνήθως έχει να κάνει με λάθος χειρισμό στη βρεφική και παιδική ηλικία, με ένα πολύ σοβαρό γεγονός που χαράχτηκε ανεξίτηλα στο υποσυνείδητό μας κ.α. Ψάξε , ρώτα, θυμήσου και προσπάθησε να το βρεις. Όταν το βρεις σκέψου πως έγινε αλλιώς, όχι έτσι όπως εσύ το έλαβες τότε και πληγώθηκες ή απλά συμβιβάσου με αυτό και άστο στο παρελθόν. Στόχος είναι να γαληνέψει η ψυχή σου και να ξεχάσει για να προχωρήσει μπροστά.

Επίσης σημαντικό είναι και το  κομμάτι της σωστής θρέψη. Είμαστε μηχανές κ για να αναπτύξουμε διατροφική διαταραχή κάποιο ρόλο έπαιξε και η σωματική μας ιδιοσυγκρασία.  Υπάρχουν άνθρωποι με εκ φύσεως μειωμένους υποδοχείς ντοπαμίνης και σεροτονίνης και ως εκ τούτου μια παραπάνω ευαισθησία σε ότι ανεβάζει εύκολα αυτούς τους νευροδιαβιβαστές με μια παραπάνω ροπή στην κατάθλιψη.  Λιγότερη ανθεκτικότητα στα ερεθίσματα της ζάχαρης, του αλευριού, υπάρχουν άνθρωποι με τάση στην υπογλυκαιμία κ.α. Γι αυτό το λόγο πρέπει να έχουμε μια καλή και ισορροπημένη διατροφή.

Τέλος, δύσκολη είναι και η απόφαση το να αφήσεις τη διατροφική διαταραχή να θεραπευτεί και να φύγει. Όσο οξύμωρο και αν είναι. Δέχεσαι να ζήσεις χωρίς αυτό? Μπορεί να το θέλεις πάρα πολύ αλλά το δέχεσαι? Δέχεσαι δηλαδή να ζήσεις χωρίς υπερφαγικά επεισόδια, χωρίς μανιώδη ενασχόληση με τις τροφές και τα κιλά, χωρίς να κοιτάζεσαι συνεχόμενα σε καθρέπτες μετρώντας τους πόντους? Τα άτομα με διατροφικές διαταραχές έχουν κάνει τις δίαιτες, τα υπερφαγικά επεισόδια, την ενασχόληση με τη ζυγαριά και τις θερμίδες μέρος της καθημερινότητάς τους και είναι αρκετά δύσκολο να σταματήσουν να ασχολούνται με αυτό. Σε αυτό τον αγώνα  πρέπει να καταλάβουν πως η μόνη σωτηρία γι αυτούς είναι να πάψουν να ασχολούνται με αυτά και να γεμίσουν τη καθημερινότητά τους με κάτι άλλο στη θέση αυτών των συμπεριφορών. Μόνο έτσι θα φύγει η διατροφική διαταραχή.

Όταν σιγά σιγά η διαταραχή θα φεύγει θα γεύεσαι τη τροφή και τον κόσμο, στην αρχή πιο δειλά και μετά πιο θαρραλέα, σα μικρό παιδί που ανακαλύπτει τον κόσμο από την αρχή, σαν τον τυφλό που βρίσκει το φως του, σαν τον φυλακισμένο που τον ελευθερώνουν, θα συνειδητοποιήσεις το μέγεθος του προβλήματος που είχες αλλά και θα μαγεύεσαι από την τρομερή αίσθηση ελευθερίας που σου δίνει η απομάκρυνση από αυτό. Είναι σαν να ξαναπαίρνεις τον έλεγχο της ζωής σου στα χέρια σου! Αξίζει λοιπόν να το δοκιμάσεις!

Περισσότερα για τήν συγγραφέα Χρυσάνθη Κυριακοπούλου στο επαγγελματικό της προφίλ ΕΔΩ 

mov_keadd-212x300

Σημείωση προς ειδικούς: Αν είσαι επαγγελματίας υγείας εξειδικεύσου σε θέματα διαχείρισης διατροφικών διαταραχών μέσω της εκπαίδευσης Master Practitioner on Eating Disordes του Κέντρου Εκπαίδευσης & Αντιμετώπισης Διατροφικών Διαταραχών. Περισσότερες πληροφορίες στο Link www.keadd.gr καθώς και τις Προσεχείς Εκπαιδεύσεις ΕΔΩ

Αν αναζητείς Πιστοποιημένο Επαγγελματία Υγείας από το NCFED στις Διατροφικές Διαταραχές δες στο Δίκτυο Συνεργαζόμενων Επαγγελματιών Υγείας ΕΔΩ

Σχετικά με τον δημιουργό

Χρυσάνθη Κυριακοπούλου Κοινωνικός Λειτουργός