Δίαιτα Επικαιρότητα

Οι δικοί μας Survivors, έκτοτε και τώρα… Ιστορική αναδρομή

Ονοματεπώνυμο Αρθρογράφου:
 ΓΙΑΝΝΗΣ ΤΣΙΑΧΡΗΣΤΑΣ

Εισαγωγή – Επιμέλεια κειμένου Ευάγγελος Ζουμπανέας, διευθυντής σύνταξης του ενημερωτικού portal υγείας www.diatrofi.gr

Με αφορμή τον επικείμενο τελικό του τηλεοπτικού παιχνιδιού survivor ζήτησα από τον φίλο και συνεργάτη Γιάννη Τσιαχρήστα Κοινωνιολόγο και μελετητή της ιστορίας του Ελληνικού λαού επί των κατοχικών χρόνων του 2ου παγκοσμίου πολέμου, να μου δώσει κάποιες πληροφορίες σχετικά με τον τρόπο που επιβίωσαν οι Έλληνες κυρίως των αστικών κέντρων από την διαρκή πείνα και την έλλειψη τροφής. Καθότι η μελέτη του βασίστηκε σε πραγματικά ιστορικά γεγονότα, για να βοηθήσω την ανάγνωση που θα ακολουθήσει θα παραθέσω μια αντιστοίχιση των μονάδων βάρους της εποχής εν συγκρίσει με τα σημερινά δεδομένα.

Στην Ελλάδα του 1941 η οκά αντιστοιχούσε σε 1.282 γραμμάρια και το δράμι σε 3,205 γραμμάρια και παρέμεινε σε παράλληλη χρήση με τις μονάδες του μετρικού συστήματος οι οποίες είχαν υιοθετηθεί από το 1876. Ειδικά για τη μέτρηση υγρών οι αντιστοιχίες ήταν 1 οκά = 1.280 γρ. και 1 δράμι = 3,2 γρ. Η επίσημη κατάργηση όλων των παλαιών μέτρων και σταθμών έγινε την 1η Ιουλίου του 1959

Η θυσία και η αντίσταση των προγόνων μας του πρόσφατου παρελθόντος αλλά και των παλαιότερων  αγωνιστών της πατρίδος μας,  αποτελεί την ουσιαστική  αιτία ώστε εμείς σήμερα να διαχειριζόμαστε την ελευθερία μας και τον ελεύθερο χρόνο μας κατά βούληση.

Το συγκεκριμένο κείμενο αφιερώνεται και σε όσους εξακολουθούν λόγο της τρέχουσας οικονομικής κρίσης να υποβάλλονται σε αναγκαστική πείνα και στέρηση βασικών αγαθών  και σε καμία περίπτωση σε όσους υποβάλλονται σε οικειοθελή πείνα και στέρηση έναντι πλουσιοπάροχου αντιτίμου.

Η διατροφή και η επιβίωση των Ελλήνων στην Γερμανική Κατοχή

Το κείμενο που ακολουθεί αποτελεί απόσπασμα από τη μελέτη του Κοινωνιολόγου Γιάννη Τσιαχρήστα με θέμα: «Μηχανισμοί επιβίωσης και αντίστασης στην κατοχική Ελλάδα την περίοδο 1941-1944» που εκπονήθηκε για τις ανάγκες του Πανεπιστημίου Κρήτης του τμήματος Κοινωνιολογίας στο Ρέθυμνο.

Οι χαμηλότερες στην ιεραρχία κοινωνικές τάξεις, τα φτωχά λαϊκά στρώματα, εκτός από τη μαύρη αγορά, που αποτέλεσε πηγή αγαθών για τα μεσαία και ανώτερα αστικά στρώματα, έπρεπε, προκειμένου να επιβιώσουν να αρκεστούν σε εναλλακτικούς τρόπους διανομής αγαθών. Ένας από αυτούς ήταν και το επίσημο δελτίο διατροφής. Η ποσότητα βέβαια των αγαθών που πρόσφερε το δελτίο ήταν περιορισμένη και σε καμία περίπτωση δεν επαρκούσε, για να τραφεί πλήρως ένας ανθρώπινος οργανισμός. Για παράδειγμα, από τον Ιούλιο του 1941 έως τα τέλη Μαρτίου του 1942, μοιράστηκαν ανά άτομο με δελτίο τροφίμων από τις κατοχικές αρχές σε Αθήνα και Πειραιά 30 ως 60 περίπου δράμια (96 ως 192 gr) ψωμί ημερησίως, με ενδιάμεσες όμως διακοπές της πενιχρής αυτής βοήθειας. Συνολικά και για τους εννιά μήνες, μοιράστηκαν 4 οκάδες (5,12Kg) περίπου σταφίδα, 125 δράμια ρύζι (400gr), μία οκά τυρί (1,28 Kg), 100 δράμια όσπρια (320gr) και 200 δράμια ζάχαρη (600gr) κατά άτομο.

Οι θερμίδες που αντιστοιχούν στις ποσότητες αυτές ήταν για το έτος 1941 και συγκεκριμένα για τον Ιούλιο του 1941 458kcals, για τον Αύγουστο 418Kcals, το Σεπτέμβριο 510Kcals, για τον Οκτώβριο 327Kcals, το Νοέμβριο 183Kcals, το Δεκέμβριο 410Kcals, για τον Ιανουάριο του 1942 356Kcals, το Φεβρουάριο 204Kcals και το Μάρτιο 357Kcals.

Αν συγκρίνουμε τους αριθμούς αυτούς με τις πλήρεις θερμίδες που πρέπει να προσλαμβάνει ένα άτομο ημερησίως για μια σωστή διατροφή ή ακόμα και με τις ελάχιστες, για να επιβιώσει, οι οποίες είναι 2500Kcals για την πρώτη περίπτωση και 1200 με 1300 Kcals για τη δεύτερη περίπτωση αντίστοιχα, μπορούμε να δούμε την ανεπάρκεια του δελτίου ως μέσου, για να μπορέσει να επιβιώσει κάποιος την περίοδο της Κατοχής.

“Αυτό εξηγεί σίγουρα και την πρακτική των ανθρώπων εκείνη την εποχή να μη δηλώνουν τους νεκρούς συγγενείς τους, προκειμένου να μπορέσουν να διατηρήσουν το δελτίο τροφίμων αυτού που χάθηκε, για να λάβουν λίγες παραπάνω από τις ανεπαρκείς θερμίδες που πρόσφεραν οι κατοχικές αρχές και να κρατηθούν στη ζωή”.

Ακόμα οι ποσότητες αυτές που πρόσφερε το δελτίο, ήταν συγκριτικά πολύ πιο μικρές από εκείνες που οι κατοχικές αρχές διένεμαν στους Γερμανούς πάροικους της πρωτεύουσας. Η ανισότητα αυτή δείχνει ότι η διανομή γινόταν όχι με βάση τις πραγματικές ανάγκες που είχαν οι άνθρωποι την εποχή εκείνη, αλλά με φυλετικά κριτήρια. Για παράδειγμα κάθε εβδομάδα μοιράζονταν στους Γερμανούς πάροικους της Αθήνας, «1000 δράμια ψωμί, 200 κρέας, 50 βούτυρο, 200 λάδι, 100 ρύζι ή όσπρια, 100 ζυμαρικά, 2 αυγά, 100 δράμια ζάχαρη, 10 καφέ, 5 τσάι» ποσότητες πολύ μεγαλύτερες από τις αντίστοιχες που έπαιρναν οι υπόλοιποι υποσιτισμένοι κάτοικοι της πρωτεύουσας.

Η αποτυχία του δωσίλογου κράτους να προσφέρει ακόμη και τα ελάχιστα αναγκαία για την επιβίωση των πολιτών του και να «χτυπήσει» τη μαύρη αγορά, κινητοποίησε ένα μεγάλο μέρος του πληθυσμού εναντίον του και ώθησε τους ανθρώπους, να οργανωθούν και να «χτίσουν» αντιστασιακές οργανώσεις οι οποίες στάθηκαν πολύτιμες για την επιβίωσή τους. Οι άνθρωποι δηλαδή, προκειμένου να επιζήσουν, αυτοοργανώθηκαν, πήραν τη ζωή στα χέρια τους και αντέδρασαν με όποιο τρόπο μπορούσαν, υποκαθιστώντας με αυτό τον τρόπο το επίσημο κράτος, το οποίο είχε χάσει κάθε ίχνος αξιοπιστίας στα μάτια τους. Και φυσικά όσο ο αγώνας για επιβίωση εντεινόταν, τόσο περισσότερο βελτιωνόταν και το δελτίο τροφίμων.

Στα τέλη μάλιστα του καλοκαιριού του 1942 ύστερα από την απόφαση της κυβέρνησης των Κουίσλιγκ να σταματήσουν ένα μεγάλο μέρος των λαϊκών συσσιτίων εκτός από τα παιδικά, στην Αθήνα και τον Πειραιά, έλαβαν χώρα μεγάλες απεργίες εργατών στον ιδιωτικό αλλά και στο δημόσιο τομέα. Στις κινητοποιήσεις αυτές που κράτησαν μία εβδομάδα, πήραν μέρος περίπου 60.000 εργατοϋπάλληλοι. Τα κύρια αιτήματα ήταν η αύξηση των μισθών και των ημερομισθίων και η συνέχιση της λειτουργίας των λαϊκών συσσιτίων. Κεντρικό τους σύνθημα ήταν «100 δράμια ψωμί, 8 δράμια λάδι και συσσίτια». Οι δυνάμεις του Άξονα και η κατοχική κυβέρνηση προσπάθησαν να διαλύσουν και να καταστείλουν τη μεγάλη απεργία και συνέλαβαν αρκετούς απεργούς. Σε πορεία διαμαρτυρίας που έγινε στις 11 Σεπτεμβρίου και στην οποία συμμετείχαν πάνω από 20.000 απεργοί, οι δυνάμεις των καραμπινιέρων επιχείρησαν μάταια να διαλύσουν τη διαδήλωση.

Η αγωνιστική διάθεση και η αλληλεγγύη των εργατοϋπαλλήλων έκαναν την κυβέρνηση των δωσίλογων να υποχωρήσει και να κάνει δεκτά τα αιτήματά τους, αφού οι μισθοί των δημόσιων υπαλλήλων τετραπλασιάστηκαν, όπως επίσης και τα ημερομίσθια των εργατών. Επίσης τα λαϊκά συσσίτια συνέχισαν να λειτουργούν και απελευθερώθηκαν όσοι από τους απεργούς είχαν συλληφθεί. Κατά τη διάρκεια της Κατοχής, πολλές παρόμοιες κινητοποιήσεις συνέβησαν στις περισσότερες πόλεις της Ελλάδας.  Σε κάποιες περιπτώσεις μάλιστα μέσω των συλλογικών διεκδικήσεων που πρόβαλαν οι εργάτες κατάφεραν να πληρώνονται σε είδος αντί σε χρήμα.

Για παράδειγμα στο Βόλο ο πληθωρισμός είχε φέρει σε τρομερή εξαθλίωση τους εργάτες και προκειμένου να επιβιώσουν, απαίτησαν μέσα από συλλογικές κινητοποιήσεις και κατάφεραν να πληρώνονται το μισθό τους σε είδος. Σύμφωνα με το Χρήστο Βραχνιάρη «σε κάμποσα εργοστάσια, όπως στου Παπαγεωργίου και σε άλλες επιχειρήσεις, οι εργάτες απόσπασαν από τους εργοδότες την καταβολή αρχικά 15 οκάδων σταριού, πράγμα που θεωρήθηκε για την πρώτη εκείνη περίοδο μεγάλη κατάκτηση». Ακόμη ιδρύθηκαν αρκετοί συνεταιρισμοί δημόσιων υπαλλήλων που προμήθευαν στα μέλη τους πολλά είδη πρώτης ανάγκης.

Οι συνεταιρισμοί αυτοί συνέδεαν τους ανθρώπους συλλογικά στις διάφορες συναλλαγές με τους παραγωγούς και στις οργανωμένες αγωνιστικές κινητοποιήσεις και διεκδικήσεις τους από το κατοχικό κράτος. Οι απεργιακές κινητοποιήσεις και η συγκρότηση συνεταιρισμών, τα λαϊκά συσσίτια, αποτέλεσαν πολιτικές και κοινωνικές πρακτικές, οι οποίες στηρίχθηκαν και παρακινήθηκαν από το ΕΑΜ  (Εθνικό Απελευθερωτικό Μέτωπο). Η μαζικότερη αυτή αντιστασιακή οργάνωση την περίοδο Κατοχής, ιδρύθηκε στις 27 Σεπτεμβρίου του 1941 με πρωτοβουλία του ΚΚΕ. Συμμετείχαν ακόμα το Σοσιαλιστικό και το Αγροτικό κόμμα Ελλάδος και η Ένωση Λαϊκής Δημοκρατίας.  Το καλοκαίρι του 1944 το ΕΑΜ αριθμούσε περίπου 2.000.000 μέλη, ανάμεσα στα οποία οι 412.000 ήταν κομμουνιστές.

Τα αίτια της ανάπτυξης και της μαζικότητας του ΕΑΜ θα πρέπει να αναζητηθούν στις άθλιες συνθήκες ζωής που έκαναν την εμφάνισή τους με την κατάληψη της Ελλάδας από τις δυνάμεις του Άξονα. Η ανικανότητα της κατοχικής κυβέρνησης να εξασφαλίσει τα απαραίτητα αγαθά για την επιβίωση των ανθρώπων, αλλά και η συνθηκολόγηση με τις κατοχικές δυνάμεις, συνέτειναν στην απονομιμοποίησή της, στη συνείδηση της μεγάλης πλειονότητας του κόσμου. Ακόμα η ανασφάλεια από τη σιτοδεία που οξύνθηκε έντονα την περίοδο 1941-1942, οδήγησε τους ανθρώπους σε μια γενικευμένη ανυπακοή απέναντι στους νόμους του κατοχικού κράτους και τους ώθησε να βγουν στην παρανομία και να υιοθετήσουν έναν επικίνδυνο τρόπο ζωής.

 

Βιβλιογραφία / Πηγές

Βερβενιώτη Τασούλα, Αναπαραστάσεις της ιστορίας. Η δεκαετία του 1940 μέσα από τα αρχεία του Διεθνούς Ερυθρού Σταυρού, Αθήνα, Μέλισσα, 2010

Βόγλης Πολυμέρης, «Η κοινωνία της υπαίθρου στα χρόνια του Εμφύλιου Πολέμου», στο Χρήστος Χατζηιωσήφ (επίμ.), Ιστορία της Ελλάδας του 20ού αιώνα. Ανασυγκρότηση – Εμφύλιος – Παλινόρθωση 1945-1952, τ. Δ1, Αθήνα, Βιβλιόραμα, 2009, σ. 327-361.

Βόγλης Πολυμέρης, «Για την ιστοριογραφία της δεκαετίας του 1940-1950», [αδημοσίευτο κείμενο στο οποίο είχα πρόσβαση με την έγκριση του συγγραφέα]

Βουγιουκλάκης Κώστας, Οι πρωτοπόροι του αγώνα. Η Εθνική Αντίσταση στη Λακωνία, Αθήνα, Τροχαλία, 2000

Βραχνιάρης Χρήστος, Τα χρόνια της λαϊκής εποποιίας, Αθήνα, Πανόραμα, 1983

Γλέζος Μανώλης, Εθνική Αντίσταση 1940-1945, 2 τ., Αθήνα, Στοχαστής, 2006

Γληνός Δημήτρης, Τι είναι και τι θέλει το Εθνικό Απελευθερωτικό Μέτωπο, Aθήνα, ο Ρήγας, 1944

Ελεφάντης Άγγελος, «Το αντιστασιακό φαινόμενο στην Ευρώπη του Χίτλερ» στο: Ιστορία του Νέου Ελληνισμού 1770-2000, τ. 8ος: Η εμπόλεμη Ελλάδα 1940-1949, Αθήνα, Ελληνικά Γράμματα, 2003, σ. 77-94.

Ετμεκτσόγλου Γαβριέλλα, «Η οικονομία της Ελλάδας κατά τη διάρκεια της γερμανικής κατοχής», στο: Ιστορία του Ελληνικού Έθνους, Σύγχρονος ελληνισμός από το 1941 έως το τέλος του αγώνα, τ. ΙΣΤ΄, Αθήνα, Εκδοτική Αθηνών, 2000, σ. 58-64.

Hionidou Violetta, «The demography of a Greek famine: Mykonos, 1941-1942», Continuity and Change, τχ. 10/2, 1995, σ. 279-299.

Θωμαδάκης Σταύρος Β., «Μαύρη αγορά, πληθωρισμός και βία στην οικονομία της κατεχόμενης Ελλάδας», στο: Ι. Ιατρίδης (επιμ.), Η Ελλάδα στη δεκαετία 1940-1950. Ένα έθνος σε κρίση, Αθήνα, Θεμέλιο, 1984, σ. 117-144.

Ιστορία της αντίστασης 1940-1945, 6 τ., Αθήνα, Αυλός, 1979

Κοτζαγεώργη-Ζυμάρη Ξανθίππη, «Η βουλγάρικη κατοχή στην ανατολική Μακεδονία και τη Θράκη», στο: Ιστορία του Ελληνικού Έθνους, Σύγχρονος ελληνισμός από το 1941 έως το τέλος του αγώνα, τ. ΙΣΤ, Αθήνα, εκδοτική Αθηνών, 2000, σ. 64-71, 89

Κυριαζής Δημήτρης, 1940-1950. Η δεκαετία που συγκλόνισε τη χώρα. Πόλεμος-Κατοχή-Εθνική Αντίσταση-Εμφύλιος, Αθήνα, Ζαχαρόπουλος, 2003

Λούκος Χρήστος, «Η πείνα στην Κατοχή», στο: Χ. Χατζηιωσήφ και Π. Παπαστράτης (επιμ.), Ιστορία της Ελλάδας του 20ού αιώνα. B΄ Παγκόσμιος Πόλεμος, Κατοχή-Αντίσταση 1940-1945, τ. Γ2, Αθήνα, Βιβλιόραμα, 2007, σ. 219-261.

Λυμπεράτος Μιχάλης Π., «Οι οργανώσεις της Αντίστασης», στο: Χ. Χατζηιωσήφ και Π. Παπαστράτης (επιμ.), Ιστορία της Ελλάδας του 20ού αιώνα. B΄ Παγκόσμιος Πόλεμος, Κατοχή-Αντίσταση 1940-1945, τ. Γ2, Αθήνα, Βιβλιόραμα, 2007, σ. 9-67.

Mazower Mark, Στην Ελλάδα του Χίτλερ. Η εμπειρία της Κατοχής, μτφρ. Κώστας Κουρεμένος, Αθήνα, Αλεξάνδρεια, 1993

Μαργαρίτης Γιώργος, Από την ήττα στην εξέγερση. Ελλάδα: άνοιξη 1941- φθινόπωρο 1942, Αθήνα, ο Πολίτης, 1993

Μαργαρίτης Γιώργος, «Η κατοχή της πείνας και των στερήσεων», στο Κατοχή και Αντίσταση, Αθήνα, έκδοση της εφημ. Ελευθεροτυπία, 2008, σ. 51-62.

Μαργαρίτης Γιώργος, Προαγγελία θυελλωδών ανέμων. Ο πόλεμος στην Αλβανία και η πρώτη περίοδος της Κατοχής, Αθήνα, Βιβλιόραμα, 2009

Meyer Hermann Frank, Από τη Βιέννη στα Καλάβρυτα. Τα αιματηρά ίχνη της 117ης μεραρχίας καταδρομών στη Σερβία και στην Ελλάδα, μτφρ. Γιάννης Μυλωνόπουλος, Αθήνα, Εστία, 2003

Mohn Paul, Η αποστολή μου στην κατεχόμενη Ελλάδα, Aθήνα, Μέτρον, 2000

Μούτουλας Παντελής, Πελοπόννησος 1940-1945. Η περιπέτεια της επιβίωσης, του διχασμού και της απελευθέρωσης, Αθήνα, Βιβλιόραμα, 2004

Μπαλλής Δημήτρης, Ο ΕΛΑΣ στη Θεσσαλία, Αθήνα, Σύγχρονη Εποχή, 1981

Μπουρνόβα Ευγενία, «Θάνατοι από πείνα. Η Αθήνα το χειμώνα του 1941-1942», Αρχειοτάξιο, τεύχος 7, Μάιος 2005, σ. 52-73.

Μπρούσαλης Κωνσταντίνος, Η Πελοπόννησος στο πρώτο αντάρτικο 1941-1945. Απελευθερωτικός αγώνας και εμφύλια διαμάχη, Αθήνα, Επικαιρότητα, 1997

Νικολής Δημήτρης Κ., Ιστορική πορεία του ελληνικού Έθνους, Η Εθνική Αντίσταση και η μετακεδεμβριανή Ελλάδα (1941-1982), τ. Ε΄- ΣΤ΄, Αθήνα 1983

Παπαθανασίου Ιωάννα, «Το Κομμουνιστικό Κόμμα Ελλάδας στην πρόκληση της Ιστορίας 1940-1945» στο: Χ. Χατζηιωσήφ και Π. Παπαστράτης (επιμ.), Ιστορία της Ελλάδας του 20ού αιώνα. Β΄ Παγκόσμιος Πόλεμος, Κατοχή-Αντίσταση 1940-1945, τ. Γ2, Αθήνα, Βιβλιόραμα, 2007, σ. 79-151.

Παπακόγκος Κωστής (επιμ.), Αρχείο Πέρσον. Κατοχικά ντοκουμέντα του Δ. Ε. Σ. Πελοποννήσου, Αθήνα, Παπαζήσης, 1977-90

Προγουλάκης Γιώργος, «Από την μικρασιάτικη καταστροφή στις παραμονές της μεταπολίτευσης 1922-1972», Aθήνα 2009, http://www.econ.uoa.gr/UA/files/134872301..doc, (τελευταία πρόσβαση 30/6/2010).

Σκαλιδάκης Γιάννης, «Λαϊκή και αντιλαϊκή αυτοδιοίκηση στην Κατοχή και τον εμφύλιο», Δρόμοι της Ιστορίας [ένθετο της εφημ. Δρόμος της Αριστεράς], τχ. 2 (10/2010) [τίτλος αφιερώματος: Τοπική Αυτοδιοίκηση και Αριστερά], http://www.edromos.gr, (τελευταία πρόσβαση 20/11/2010).

Φλάισερ Χάγκεν, Στέμμα και σβάστικα. Η Ελλάδα της Κατοχής και της Αντίστασης, 1941-1944, 2 τ., Αθήνα, Παπαζήσης, 1977

Φλάισερ Xάγκεν, «Κατοχή και Αντίσταση, 1941-1944», στο: Ιστορία του Ελληνικού Έθνους, Σύγχρονος ελληνισμός από το 1941 έως το τέλος του αγώνα, τ. ΙΣΤ΄, Αθήνα, Εκδοτική Αθηνών, 2000, σ. 8-57

Φλάισερ Χάγκεν, «Η στρατηγική των αντιποίνων», Iστορικά [περιοδική έκδοση της εφημ. Ελευθεροτυπία], τχ. 80 (26/4/2001) [τίτλος αφιερώματος: 1941-1944 Γερμανική Κατοχή], σ. 38-45.

Φραδέλλος Κώστας, «Κατοχικές κυβερνήσεις και έθνος», στο: Χ. Χατζηιωσήφ και Π. Παπαστράτης (επιμ.), Ιστορία της Ελλάδας του 20ού αιώνα. Β΄ Παγκόσμιος Πόλεμος, Κατοχή-Αντίσταση 1940-1945, τ. Γ2, Αθήνα, Βιβλιόραμα, 2007, σ. 153-179.

Χατζηιωσήφ Χρήστος, «Όψεις της ελληνικής οικονομίας στη διάρκεια της Κατοχής» στο: Επιστημονικό συμπόσιο στη μνήμη του Νίκου Σβορώνου(30 και 31 Μαρτίου 1990), Εταιρεία Σπουδών Νεοελληνικού Πολιτισμού και Γενικής Παιδείας, Αθήνα 1993, σ. 107-173.

Χατζηιωσήφ Χρήστος, «Δεκέμβρης 1944, τέλος και αρχή», στο: Χ. Χατζηιωσήφ και Π. Παπαστράτης (επιμ.), Ιστορία της Ελλάδας του 20ού αιώνα. Β΄ Παγκόσμιος Πόλεμος, Κατοχή-Αντίσταση 1940-1945, τ. Γ2, Αθήνα, Βιβλιόραμα, 2007, σ. 363-391.

Χατζηιωσήφ Χρήστος, «Η ελληνική οικονομία πεδίο μάχης και αντίστασης», στο: Χ. Χατζηιωσήφ και Π. Παπαστράτης (επιμ.), Ιστορία της Ελλάδας του 20ού αιώνa. Β΄ Παγκόσμιος Πόλεμος, Κατοχή-Αντίσταση 1940-1945, τ. Γ2, Αθήνα, Βιβλιόραμα, 2007, σ. 182-217.

Χεκίμογλου Ευάγγελος, «Η πολιτική οικονομία του λιμού», Iστορικά [περιοδική έκδοση της εφημ. Ελευθεροτυπία], τχ. 80 (26/4/2001) [τίτλος αφιερώματος: 1941-1944 Γερμανική Κατοχή], σ. 14-21. 91 92

 

Σχετικά με τον δημιουργό

Ευάγγελος Ζουμπανέας / Διαιτολόγος-Διατροφ...

Ο Ευάγγελος Ζουμπανέας γεννήθηκε στην Αθήνα το 1968. Είναι Πτυχιούχος Διαιτολόγος Διατροφολόγος από το 1993 με Μεταπτυχιακές Σπουδές και Εξειδίκευση στην Διατροφική και Ψυχολογική αντιμετώπιση διαταραχών (Master Practitioner inEatingDisorders & Obesity) όπως η Νευρική Ανορεξία, η Νευρική Βουλιμία και η Ψυχογενής Παχυσαρκία από τον Εθνικό Οργανισμό για τις Διατροφικές Διαταραχές της Μεγάλης Βρετανίας - NCFED.

Την περίοδο 2006-2007 διετέλεσε υπεύθυνος του Διαιτολογικού Τμήματος της Μονάδας Εφηβικής Υγείας του νοσοκομείου Παίδων Αγλαΐα Κυριακού και από το 2007 παραμένει τακτικός εξωτερικός συνεργάτης και σύμβουλος της μονάδος.

Είναι πρόεδρος στο Ινστιτούτο Διατροφικών Μελετών & Ερευνών www.insr.gr, Αντιπρόεδρος του Επιστημονικού Κέντρου Μελισσοθεραπείας. και μέλος της Ελληνικής Εταιρείας Παχυσαρκίας.

Είναι τακτικός συνεργάτης ενημερωτικών εκπομπών τόσο της κρατικής αλλά και ιδιωτικής τηλεόρασης. Μέχρι και τον Οκτώβριο του 2002 ήταν πρόεδρος του Πανελλήνιου Συλλόγου Διαιτολόγων - Τεχνολόγων Διατροφής και από τον Ιανουάριο του 2010 είναι πρόεδρος στο Ελληνικό Ινστιτούτο Διατροφικών Μελετών και Ερευνών.

Από το Δεκέμβριο του 2010 είναι διευθύνων σύμβουλος του Κέντρου Εκπαίδευσης και Αντιμετώπισης Διατροφικών Διαταραχών - ΚΕΑΔΔ www.keadd.gr το οποίο είναι ο αποκλειστικός συνεργάτης με τον Εθνικό Οργανισμό για τις Διατροφικές Διαταραχές της Μεγάλης Βρετανίας NCFED www.eating-disorders.org.uk για τις πιστοποιημένες εκπαιδεύσεις MasterPractitionerστην αντιμετώπιση των διατροφικών διαταραχών.

Πέρα από τις ακαδημαϊκές του γνώσεις στην επιστήμη της Διατροφής, έκανε σπουδές και σε άλλους τομείς όπως Επιχειρησιακό Management, Δημόσιες σχέσεις, Διαφήμιση και Ψυχολογία.

Έρευνες και μελέτες του με θέμα τη Παχυσαρκία και τη Διατροφή, έχουν παρουσιασθεί σε Ελληνικά και Παγκόσμια συνέδρια Διατροφής.

Άρθρα του έχουν δημοσιευθεί στα περιοδικά «Διατροφή και Υγεία», «Vita», «Δίαιτα και Διατροφή» «Αρμονία» «FAQ», «AthensVoice» καθώς και σε άλλα περιοδικά και εφημερίδες πανελλήνιας κυκλοφορίας.

Με το συνάδελφό του Μανώλη Μανωλαράκη ιδρύσαν το 1997 την επιστημονική ομάδα Διατροφή - Εφαρμοσμένα Προγράμματα Διατροφικής Αγωγής και Υποστήριξης με αξιόλογους συνεργάτες σε όλη την Ελλάδα. Από τον Οκτώβριο του 1999 είναι εκδότες του επιστημονικού περιοδικού Διατροφή Health & Welnessκαι υπεύθυνοι ύλης του επιστημονικού site www.diatrofi.gr και του ηλεκτρονικού περιοδικού e-foodforthought.

Με το συνάδελφό του Μανώλη Μανωλαράκη είναι συγγραφείς του Οδηγού Καθημερινής Διατροφής υπό τον γενικό τίτλο «Τι καλό θα μαγειρέψεις …σήμερα μαμά;» από τις εκδόσεις Ελληνικά Γράμματα με θέμα την οργάνωση της διατροφής της Ελληνικής οικογένειας συνοδευόμενο με όλες τις παραδοσιακές συνταγές μαγειρεμένες με ελαφρύ τρόπο που έγινε το απαραίτητο βιβλίο για κάθε οικογένεια ξεπερνώντας τα 20.000 αντίτυπα μέχρι σήμερα..

Τον Απρίλιο του 2009 εκδόθηκε το 2ο προσωπικό του βιβλίο «Διατροφική Νοημοσύνη – η απάντηση στη βουλιμία, την πολυφαγία και την παχυσαρκία» που πολύ γρήγορα αγαπήθηκε από χιλιάδες αναγνώστες που βρήκαν μια ανακουφιστική μέθοδο για να καταπολεμήσουν τη διαταραγμένη σχέση με το φαγητό. Το βιβλίο εκδόθηκε αρχικά από τις εκδόσεις Ελληνικά Γράμματα και μετέπειτα σε 3η έκδοση από τις εκδόσεις Μεταίχμιο.

Τον Μάιο του 2010 εκδόθηκε το 3ο προσωπικό του βιβλίο «Σεφ… στο παρά πέντε- διατροφή, ιδέες & συνταγές για πολυάσχολους» αρχικά από τις εκδόσεις Ελληνικά Γράμματα και μετέπειτα η 2η έκδοση από τις εκδόσεις Μεταίχμιο.

Από νεαρή ηλικία έχει διατελέσει αθλητής της ομάδας μπάσκετ εφήβων του Sporting και έχει επίσης ενασχοληθεί με τις πολεμικές τέχνες και την κολύμβηση Από τον Μάιο του 2004 είναι μέλος του κολυμβητικού αθλητικού συλλόγου Μεταμορφώσεως όπου τον Ιούνιο του 2005 κατέκτησε αργυρό μετάλλιο στα 400mελεύθερο σε αγώνες παλαιμάχων του κολυμβητικού Ομίλου Παλαιού Φαλήρου.

Από το 1995 εργάζεται ως ελεύθερος επαγγελματίας στο προσωπικό του γραφείο στην Νέα Ιωνία.

Μπορείτε να κλείσετε ραντεβού με τον κύριο Ζουμπανέα είτε τηλεφωνικά στο 2102718360 είτε μέσω της ηλεκτρονικής υπηρεσίας κράτησης ραντεβού από την ιστοσελίδα: NowDoctor στο link http://www.nowdoctor.gr/ezoumpaneas