Dr Plus - Diatrofi

Παιδί Συμβουλή της ημέρας

Μελέτη στο σπίτι : Μια δυσεπύλιτη εξισωση!

meleti-sto-spiti
Γράφτηκε απο Αγγελική Σανδήλου

Από την ποιότητα της σχέσης γονέα-παιδιού καθορίζεται περισσότερο από οποιονδήποτε άλλον παράγοντα η ακαδημαϊκή επίδοση και εξέλιξη κάθε ανθρώπου (Elias, 2006).

Η έναρξη των σχολείων ξεκινάει με πολλά χαμόγελα και χαρά αλλά και πολύ αγωνία κυρίως απο την πλευρά των γονιών.

Το σχολείο είναι ο χώρος εκπαιδευσης, κοινωνικοποίησης, ωρίμανσης, αυτονομίας και εξέλιξης για τα παιδιά. Είναι το περιβάλλον που μπορούν να δημιουργήσουν το προσωπικό τους χώρο με ασφάλεια, έξω από την οικογένεια.

Μελέτη στο σπίτι

Παράλληλα με το σχολείο ξεκινάει και η μελέτη στο σπίτι, ένα θέμα που προκαλεί δύσκολα συναισθήματα σε πολλούς γονείς.

Συνήθως η αγωνία των γονιών με την έναρξη της σχολικής χρονιάς επικεντρώνεται πολύ περισσότερο σε θέματα που αφορούν στην μελέτη στο σπίτι παρά στην προσαρμογή και ένταξη στο σχολείο.

Οι περισότερες προστριβές και εντάσεις επικεντρώνονται σε θέματα όπως κάτσε να διαβασεις, γιατί δεν διάβασες, γιατί δεν συγκεντρώνεσαι, πότε θα διαβάσεις. Πολλοί γονείς επιλέγουν μία εξωτερική παρεμβαση ώστε να λυθεί το πρόβλημα είτε αυτό λέγεται δάσκαλος στο σπίτι, είτε κέντρο μελέτης.

Ο ρόλος των γονιών

Ποιος όμως τελικά είναι ο ρόλος των γονιών στην μελέτη στο σπίτι;

Να διαβάζουν τα παιδιά, να διαβάζουν μαζί με τα παιδιά ή να υποστηρίξουν σταδιακά το παιδί τους να διαβάζει μόνο του; Η απάντηση σε αυτό το ερώτημα δεν είναι μονοδιάστατη.

Πολύ σύντομα θα λέγαμε ότι ο γονιός διαβάζει το παιδί το πρώτο διάστημα στην Α’ τάξη του δημοτικού. Διαβάζει επίσης μαζί με το παιδί σε ένα επόμενο στάδιο και το υποστηρίζει να διαβάζει μόνο του στην πορεία.

Το τελευταίο είναι ένα δύσκολο πολλές φορές βήμα και για τις δύο πλευρές. Χρειάζεται εσωτερικές διεργασίες τόσο από τον γονιό, όσο και από το παιδί που υποστηρίζουν την αυτονομία του και το μεγάλωμα του.

Με λίγα λόγια είναι ένα σύνολο πράξεων που βοηθούν σιγά –σιγά το παιδί να σταθεί στα δικά του πόδια. Δεν μπορεί για παράδειγμα να περιμένουμε από ένα παιδί να διαβάζει μόνο του, εάν το ξυπνάμε εμείς και το ντύνουμε κάθε πρωί.

Τι λένε οι έρευνες

Σύμφωνα με ερευνητικά δεδομένα, όταν οι γονείς υποστηρίζουν την κατανόηση των εργασιών στο σπίτι και προωθούν την αυτονομία προάγουν τα μαθησιακά επιτεύγματα.

Ο μαθητής μαθαίνει να αναγνωρίζει τις δυνατότητες του, να ενισχύει τις αδυναμίες του και δεν θα μάθει να εξαρτάται από κάποιον για να ανταπεξέλθει στην καθημερινότητα και στις υποχρεώσεις του.

Αντίθετα, η γονική παρέμβαση είναι η χειρότερη εμπλοκή. Υπονομεύει τον προσανατολισμό των στόχων του παιδιού-μαθητή και μειώνει τις πεποιθήσεις του για την αποτελεσματικότητά του και γενικότερα την αυτοεκτίμηση του.

Από την άλλη πλευρά η ενεργή συμμετοχή των γονέων στα δρώμενα του σχολείου, η τακτική επικοινωνία με τον/την εκπαιδευτικό και η στήριξη του εκπαιδευτικού έργου, φαίνεται ότι αποτελούν παράγοντες που ενισχύουν την σχολική επιτυχία.

Επομένως όταν μιλάμε για μελέτη στο σπίτι θα πρέπει να βάλουμε την συζήτηση αυτή σε ένα γενικότερο πλαίσιο που αφορά στην εξέλιξη του παιδιού μας και στην υποστήριξη της αυτονομίας του.

Αγωνία και πανικός του γονέα

Πολλές φορές όμως το βήμα αυτό μπορεί να δυσκολεύει τον γονιό.

Είτε γιατί έχει δικά του άλυτα θέματα με αποτέλεσμα το μεγάλωμα του παιδιού να προκαλεί αγωνία και πανικό, είτε γιατί δεν γνωρίζει, δεν έχει μάθει τον τρόπο να μπορεί να υποστηρίξει την αυτονομία του παιδιού του.

Η απόλυτη αφοσίωση, για παράδειγμα, στο παιδί από έναν γονιό που δεν έχει προσωπικά ενδιαφέροντα, προσωπικό νόημα, μια ικανοποιητική σχέση με τον σύντροφο του είναι ένας παράγοντας που μπορεί να δυσκολέψει αυτή την διαδικασία.

Παράλληλα, οι ρυθμοί της καθημερινότητας κινούνται με ταχύτητα και οι απαιτήσεις είναι πολλές. Πολλές φορές, οι γονείς για να προλάβουν, παίρνουν τα χέρια τους ευθύνες που αναλογούν στα παιδιά τους.

Πόσες φορές ντύνουμε εμείς τα παιδιά μας, τους φτιάχνουμε εμείς την τσάντα, τους δένουμε εμείς τα κορδόνια, για να κάνουμε πιο γρήγορα;

Καταλήγοντας

Όσο ο γονιός προωθεί ένα πλαίσιο ασφάλειας για τα παιδιά με σταθερά όρια, χωρίς να επιβάλει κανόνες χωρίς λόγο, δημιουργεί τις συνθήκες που επιτρέπουν στο παιδί την σταδιακή αυτονόμηση του και την ανάληψη των ευθυνών του.

Είναι σημαντικό το παιδί να νιώθει ότι το αγαπούν, το καθοδηγούν και το υποστηρίζουν συνέχεια, ότι το εμπιστεύονται.

Βιβλιογραφία
  • Grolnick, W. S. & Slowiaczek, M. L. (1994) Parents’ involvement in children’s schooling: A multidimensional conceptualization and motivational model. Child development, 65(1): 237-252
  • Elias, M.S. (2006). Relationship Between Parent-Child Interaction and Academic Performance of the Children. J. Life Earth Sci., 1(2), 73-75
  • Epstein, J.L. & Sanders, M.G. (2002) Family, school, and community partnerships. In M.H. Bornstein (Ed.), Handbook of parenting: Vol. 5. Practical issues in parenting, Mahwah, NJ, Erlbaum, 407-437
  • Hill, N. E. & Craft, S. A. (2003) Parent-school involvement and school performance: Mediated pathways among socioeconomically comparable African American and Euro-American families. Journal of Educational Psychology, 95(1): 74-83

Σχετικά με τον δημιουργό

Αγγελική Σανδήλου