Dr Plus - Diatrofi

efood for ethought βιβλιοθήκη Ψυχολογία

Συναισθηματική διατροφή

sinaisthimatiki-diatrofi
Γράφτηκε απο Αγγελική Σανδήλου

Είναι γεγονός ότι δεν τρώμε πάντα επειδή πεινάμε, για να ικανοποιήσουμε δηλαδή την βιολογική μας πείνα.

Πολλές φορές χρησιμοποιούμε το φαγητό για να διαχειριστούμε δύσκολα συναισθήματα που βιώνουμε όπως λύπη, θυμός, άγχος ή για να επιβραβεύσουμε τον εαυτό μας για κάτι που καταφέραμε.

Σε αυτή την περίπτωση επιλέγουμε συνήθως να φάμε πίτσες, σουβλάκια, γλυκά. Τροφές που δεν έχουν καμία διατροφική αξία.

Όταν λοιπόν χρησιμοποιούμε το φαγητό για να νιώσουμε καλύτερα, για να «ταΐσουμε» τα συναισθήματα μας και όχι το στομάχι μας τότε βιώνουμε την συναισθηματική πείνα. Έτσι όχι μόνο δεν λύνεται το πρόβλημα αλλά συνήθως αισθανόμαστε επιπλέον και ενοχές γι’ αυτά που καταναλώσαμε. Και δημιουργείται ένας φαύλος κύκλος που δεν σπάει εύκολα.

Τρως τα συναισθήματα σου;

  • Τρως περισσότερο όταν αισθάνεσαι στρες;
  • Τρως όταν δεν πεινάς ή όταν αισθάνεσαι χορτάτος;
  • Τρως για να νιώσεις καλύτερα (για να ηρεμήσεις όταν αισθάνεσαι λύπη, θυμό, βαρεμάρα, άγχος;)
  • Επιβραβεύεις τον εαυτό σου μέσω του φαγητού;
  • Τρως συχνά μέχρι να σκάσεις;
  • Το φαγητό σε κάνει να αισθάνεσαι ασφάλεια, σαν να είναι φίλος σου;
  • Νιώθεις αδύναμος, ότι δεν έχεις τον έλεγχο απέναντι στο φαγητό;

Πώς μπορούμε να ξεχωρίσουμε την βιολογική πείνα από την συναισθηματική;

Η συναισθηματική πείνα αναζητά συνήθως τροφές πλούσιες σε ζάχαρη, αλάτι, πρωτεΐνες και υδατάνθρακες. Η βιολογική ικανοποιείται από ένα ρεπερτόριο που αποτελείται από όλες τροφές.

Η συναισθηματική πείνα έρχεται ξαφνικά και θέλει άμεση ικανοποίηση. Η βιολογική έρχεται σταδιακά και μπορεί να περιμένει. Η συναισθηματική πείνα σε αντίθεση με την βιολογική, δεν ικανοποιείται όταν το στομάχι έχει γεμίσει.

Το πιο βασικό είναι ότι η συναισθηματική πείνα μας αφήνει γεμάτους ενοχές, ντροπή και βάρος, ενώ η βιολογική με το συναίσθημα της ικανοποίησης.

Πώς μπορούμε να αντιμετωπίσουμε την συναισθηματική πείνα;

Το πρώτο βήμα είναι καταρχήν να αναγνωρίσουμε, να αποδεχτούμε την δυσκολία μας και να αρχίσουμε σιγά – σιγά να αναγνωρίζουμε ποιες καταστάσεις, μέρη, σκέψεις ή συναισθήματα μας οδηγούν στο φαγητό.

Το στρες για παράδειγμα πολλές φορές προκαλεί πείνα και ανεβάζει τα επίπεδα της κορτιζόλης. Η ορμόνη αυτή μας ωθεί να αναζητήσουμε τροφές πλούσιες σε αλάτι και ζάχαρη.

Παράλληλα είναι πολύ σημαντικό να αρχίσουμε να βρίσκουμε καινούργιους τρόπους να «ταΐσουμε» ή αλλιώς να «θρέψουμε» τα συναισθήματα μας. Χρειάζεται χρόνο και δέσμευση αλλά σιγά-σιγά με μικρά βήματα κάθε μέρα, μπορούμε να το καταφέρουμε.

Σίγουρα όμως μια καθημερινότητα που βασίζεται σε μια ισορροπημένη διατροφή χωρίς εξοντωτικές δίαιτες και σε έναν ικανοποιητικό ύπνο σε ποσότητα και ποιότητα, μπορεί να μας βοηθήσει να αντιμετωπίσουμε πιο εύκολα την συναισθηματική διατροφή.

Σημείωση προς ειδικούς: Αν είσαι επαγγελματίας υγείας εξειδικεύσου σε θέματα διαχείρισης διατροφικών διαταραχών μέσω της εκπαίδευσης Master Practitioner on Eating Disorders του Κέντρου Εκπαίδευσης & Αντιμετώπισης Διατροφικών Διαταραχών. Περισσότερες πληροφορίες στο Link www.keadd.gr καθώς και τις Προσεχείς Εκπαιδεύσεις

Αν αναζητείς Πιστοποιημένο Επαγγελματία Υγείας από το NCFED στις Διατροφικές Διαταραχές δες στο Δίκτυο Συνεργαζόμενων Επαγγελματιών Υγείας

Σχετικά με τον δημιουργό

Αγγελική Σανδήλου