Γενικά

”Kότσια” Bλαισοί μεγάλοι δάκτυλοι, ειναι αντιμετωπίσιμα?

Ο Βλαισός Μεγάλος Δάκτυλος, γνωστή πάθηση των ποδιών με τον όρο “κότσια” αποτελεί συχνό αίτιο επίσκεψης ασθενών στον ορθοπαιδικό.

Πρόκειται για την παραμόρφωση του μεγάλου δακτύλου των ποδιών με τη δημιουργία επώδυνων και αισθητικά άκομψων τύλων (“κάλων”). Η παραμόρφωση του μεγάλου δακτύλου και η γωνίωση του προκαλεί περαιτέρω παραμορφώσεις στο πόδι όπως γαμψοδακτυλία (κάμψη των υπολοίπων δακτύλων), πτώση των μεταταρσίων και μεταταρσαλγια (άλγος στις κεφαλές των μεταταρσίων). Πολλές φορές η βλαισοδακτυλία συνυπάρχει με πλατυποδία δηλαδή πτώση της ποδικής καμάρας (ανατρέξτε στο αντίστοιχο κείμενο “Πλατυποδία”) όπλο το απαιτείται συνολικότερη εκτίμηση και ανακατασκευή όλου του άκρου ποδός.

Το αίτιο της βλαισοδακτυλίας (“κότσια”) είναι συνδυασμός πολλών παραγόντων όπως:

  1. Γενετική προδιάθεση (ιστορικό με “κότσια” στην οικογένεια)
  2. Επίκτητες συνήθειες (συχνή χρήση κομψών, στενών και ψηλοτάκουνων υποδημάτων)
  3. Συνοδές παθήσεις (ρευματολογικά νοσήματα)

Τα “κότσια” εμφανίζονται 10 φορές συχνότερα στις γυναίκες σε σχέση με τους άνδρες. Η μεγαλύτερη συχνότητα στις γυναίκες οφείλεται στις συνήθειες τους να φορούν στενότερα και ψηλοτάκουνα υποδήματα, στη χαλαρότερη υφή των συνδέσμων τους αλλά και στη μη αποδοχή ακαλαίσθητης εμφάνισης των ποδιών τους.

Σε αρχόμενες και ανώδυνες παραμορφώσεις και κυρίως σε νεαρά άτομα, η συμβουλή μου είναι η αποφυγή διορθωτικών χειρουργικών επεμβάσεων και η χρήση ειδικών ναρθήκων ημέρας ή νυκτός για τη καθυστέρηση της εξέλιξης της παραμόρφωσης.

Σε προχωρημένες, ακαλαίσθητες και επώδυνες μορφές η αντιμετώπιση είναι πλέον χειρουργική.

Έχουν περιγραφεί και εφαρμόζονται περισσότερες από 100 διαφορετικές τεχνικές χειρουργικής αποκατάστασης για τα “κότσια”! Αυτό οφείλεται στο γεγονός ότι κάθε περίπτωση είναι διαφορετική, με ιδιαιτερότητες που ο χειρουργός πρέπει να λαμβάνει υπ´οψιν πριν την επέμβαση. Απαιτείται ειδικός προεγχειρητικός ακτινολογικός έλεγχος και σχεδιασμός επί των ακτινογραφιών της νέας θέσης που θα λάβουν τα δάκτυλα. Μετρούνται περισσότερες από 6 γωνίες και από 5 ανατομικές θέσεις για να καταλήξει ο χειρουργός στο σωστό αισθητικό αλλά και λειτουργικό αποτέλεσμα. Επομένως, η χρήση για όλες τις περιπτώσεις μίας ή δυο μόνο τεχνικών αποκατάστασης δεν είναι επιστημονικά ενδεδειγμένη. Ο θεράπων Ορθοπαιδικός οφείλει να γνωρίζει και να εφαρμόζει κατά περίπτωση διαφορετικές τεχνικές για να επιτύχει το επιθυμητό άριστο μετεγχειρητικό αποτέλεσμα.

Ο θεράπων ιατρός πάντα λαμβάνει υπόψιν και τις ανάγκες και συνήθεις της ασθενούς ώστε να της εξηγήσει προεγχειρητικά το προσδοκούμενο μετεγχειρητικό αποτέλεσμα.

Οι σύγχρονες τεχνικές και υλικά που χρησιμοποιούνται επιτρέπουν γρήγορη αποκατάσταση και οι ασθενείς κινητοποιούνται με ειδικά υποδήματα αμέσως μέτρα το χειρουργείο. Στην περάτωση που χειρουργείται το ένα πόδι η ασθενείς φέγγει από το νοσοκομείο την ίδια ημέρα. Στην περίπτωση που γίνεται ταυτόχρονη επέμβαση και στα δύο πόδια είναι ασφαλές να παραμένει η ασθενής στο νοσοκομείο για ένα βράδυ. Ακολουθεί μια περίοδος 4-5 εβδομάδων που ΗΠΑ Στενής επισκέπτεται τακτικές ανάγκη εβδομάδα τον χειρουργό για αλλαγές των χειρουργικών τομών και αφαίρεση ραμμάτων. Την 5η εβδομάδα πραγματοποιούνται ακτινογραφίες για να διαπιστωθεί η τελική ύφεση των δακτύλων και η ασθενής λαμβάνει οδηγίες να περπατήσει ελεύθερα.

Με τις σύγχρονες τεχνικές και υλικά οστεοσύνθεσης οι ασθενείς δεν έχουν μετεγχειρητικό άλγος, κινητοποιούνται άμεσα ενώ η πιθανότητα υποτροπής της παραμόρφωσης είναι ελάχιστη και εξαρτώνται από την ηλικία και τις συνήθειες της ασθενούς.

Περισσότερα για τον συγγραφέα Ιωάννη Τριανταφυλλόπουλου στο επαγγελματικό του προφίλ ΕΔΩ 

Σχετικά με τον δημιουργό

ΙΩΑΝΝΗΣ Κ.ΤΡΙΑΝΤΑΦΥΛΛΟΠΟΥΛΟΣ ΕΠΙΚ.ΚΑΘΗΓΗΤΗΣ ΟΡΘΟΠΑΙΔΙΚΗΣ

Ο κος Ι. Τριανταφυλλόπουλος είναι Επίκουρος Καθηγητής Ορθοπαιδικής με Ερευνητικό και Διδακτικό έργο στο Εργαστήριο Έρευνας Παθήσεων του Μυοσκελετικού Συστήματος της Ιατρικής Σχολής του Πανεπιστημίου Αθηνών που στεγάζεται στο Νοσοκομείο ΚΑΤ Κηφισιάς. Το ερευνητικό του ενδιαφέρον εστιάζεται στα μεταβολικά νοσήματα των οστών (οστεοπόρωση), τις οστεοαρθρίτιδες και τις παθήσεις του αρθρικού χόνδρου. Το διδακτικό του έργο αφορά την εκπαίδευση φοιτητών της ιατρικής σχολής, ειδικευομένων της ορθοπαιδικής, μεταπτυχιακών φοιτητών και υποψηφίων διδακτόρων. Συμμετέχει σε πειραματικές και κλινικές μελέτες, ερευνητικά προγράμματα, συγγραφή διπλωματικών εργασιών και διδακτορικών διατριβών.

Το κλινικό και χειρουργικό του έργο αφορά στις αθλητικές κακώσεις, τα σύνδρομα υπερκαταπόνησης, τις παθήσεις του αρθρικού χόνδρου, τις οστεοτομίες των άκρων, τις αρθροπλαστικές των αρθρώσεων και τα μεταβολικά νοσήματα των οστών.