Dr Plus - Diatrofi

Αξίζει η παράκαμψη

Ιστορίες Ταξιδευτών από την Μαδρίτη

Γράφτηκε απο Administrator

Συνομιλώντας σε μία από τις πιο όμορφες πρωτεύουσες του κόσμου για ιστορία, αξιοθέατα, φαγητό, ποτό και αναψυχή…

Επιμέλεια Άρθρου: Κωνσταντίνος Λιακέας

Μ- 27ος, λοιπόν!

Κ- Καταπληκτικός ο χώρος στην ταράτσα του ξενοδοχείου μας! Και πόσο ενδιαφέρον να βλέπεις από τόσο ψηλά τη Μαδρίτη!

Μ- Και ταυτόχρονα να απολαμβάνεις και τον καφέ σου!

Κ- Δες πόσα πάρκα, πόσες πλατείες… Πάνω από 6 εκκατομμύρια κάτοικοι σε μία πόλη κι όμως δε βλέπεις δάσος από πολυκατοικίες, αλλά… εκτάσεις πραγματικού δάσους!

Μ- Και πρέπει να σου πώ οτι είναι και η πρώτη μου φορά που βλέπω βασιλικά ανάκτορα από πάνω και όχι από κάτω!

Κ- Όμορφη εικόνα! Ο μεγαλοπρεπής καθεδρικός ναός και μπροστά του απλώνονται τα ανάκτορα.

Μ- Αρχικά εκεί ήταν ένα οχυρό των Μαυριτανών τον 9ο αιώνα, στο πλάι του ποταμού Μανθανάρες. Λεγόταν Μαγρίτ. Με παράφραση αυτού του ονόματος,  που σημαίνει “τόπος με άφθονο νερό,” βγήκε το σημερινό όνομα της Μαδρίτης.

Κ- Τα ανάκτορα ξεκίνησαν ως ένα βασιλικό Αλκάθαρ, κάστρο. Στη συνέχεια, ανακαινίστηκε πολλές φορές, έτσι ώστε από μεσαιωνικό κτίσμα μετατράπηκε σε βασιλικό οίκο στα μέσα του 16ου αιώνα. Μέσα είναι διακοσμημένο με πολλά έργα από Βελάσκεθ, Γκόγια, Καραβάτζιο και άλλους.

Μ- Η Μαδρίτη λέγεται “πρωτεύουσα χτισμένη για ένα βασιλιά.” Πώς έτσι;

Κ- Ο Αψβούργος βασιλιάς Φίλιππος Β΄ διάλεξε το χώρο για πρωτεύουσα της βασιλικής αυλής του. Εδώ, πριν, ήταν ένα μικρής σημασίας μεσαιωνικό χωριό. Ο Φίλιππος ο Β’ είχε κουραστεί να μεταφέρει την αυλή του από τη μία πόλη της Καστίλλης στην άλλη. Μια το Τολέδο, μία το Βαγιαδολίδ. Ως βασιλιάς της Ισπανίας αλλά και μιας υπερπόντιας αυτοκρατορίας, αποφάσισε να εγκαθιδρύσει την Αυλή του σε ένα μέρος όπου θα μπορούσε να κάνει με άνεση το αγαπημένο του κυνήγι. Διάλεξε, λοιπόν, αυτό το χώρο με το καθαρό νερό, τα εύφορα χωράφια, και μπόλικες προοπτικές επέκτασης!

Μ- Αυτό είναι πολύ ενδιαφέρον, γιατί είμαστε συνηθισμένοι να ακούμε για ίδρυση τόσο μεγάλων πρωτευουσών σε τόπους που ήταν από τα αρχαία χρόνια πολυσύχναστα εμπορικά φυσικά λιμάνια ή σε κεντρικές διακλαδώσεις ποταμών!

Κ- Έτσι είναι. Και η ιστορία της Μαδρίτης δεν τελειώνει με την απόφαση του Φιλίππου Β’! Μία ολόκληρη σειρά ηγεμόνων, και για την ακρίβεια, δύο δυναστείες, αυτή των Αψβούργων και αυτή των Βουρβόνων, αποφάσιζε για τον εξωραϊσμό της πόλης. Οι πρώτοι ξεκινώντας από τα πιο ανθηρά χρόνια για την πολιτική και την οικονομία της Ισπανίας, στον 16ο αιώνα και το πρώτο μισό του 17ου. Ακολούθησαν οι δεύτεροι που φτάνουν μέχρι το σημερινό βασιλιά, το Φίλιππο ΣΤ΄.

Μ- Και κάπως έτσι φτάνουμε και στο ανυπέρβλητο μουσείο του Πράδο!

Κ- Σωστά! Το Πραδο αντανακλά το καλλιτεχνικό γούστο όλων αυτών των ηγεμόνων που υπήρξαν εραστές της τέχνης και συλλέκτες. Παρήγγελναν και αγόραζαν τα αριστουργήματα των μεγαλύτερων καλλιτεχνών της εποχής τους. Σήμερα, λοιπόν, το μουσείο περιέχει εξαιρετικά έργα από την Αναγέννηση έως και τη σύγχρονη εποχή. Βλέπει κανείς έργα από καλλιτέχνες, όπως οι Βελάσκεθ, Γκόγια, Ελ Γκρέκο, Καραβάτζιο, Ρούμπενς, Βερονέζε, Γιόρντενς, Θουρμπαράν, Κορέτζιο, Μαντένια, Μουρίγιο, Μπερουγκέτε, Μπος, Μπρέγκελ, Ντίρερ, Ραφαήλ, Ρένι, Κοτάν, Τιέπολο, Τιντορέτο, Τισιάνο, Βαν Ντάικ…

Μ- Κάποια στιγμή στα χρόνια του εμφυλίου πολέμου της Ισπανίας (1936-1939), διευθυντής του Πράδο υπήρξε και ο Πάμπλο Πικάσο! Δύσκολα αυτά τα χρόνια για τη χώρα. Το διασημότερο έργο του Πικάσο, η Γκερνίκα, μανιφέστο κατά της αγριότητας του πολέμου,  το δώρισε ο ιδιος στο κράτος και σήμερα βρίσκεται στο Εθνικό Μουσείο του Κέντρου Τέχνης, το Ρέινα Σοφία. Σε αυτό το μουσείο βρίσκει κανείς αριστουργήματα καλλιτεχνών του 20ου αιώνα, όπως Νταλί, Μιρο, Χούλιο Γκονθάλεθ και άλλων.

Κ- Βρίσκω πολύ ενδιαφέρον, πάντως, και το όνομα του Πράδο, που σημαίνει “λιβάδι”!

Μ- Ναι, ξαναγυρίζοντας στο θέμα της ιδιαιτερότητας του τοπίου της Μαδρίτης, να πούμε οτι το Πράδο βρίσκεται κι αυτό σε κατάφυτη περιοχή της πόλης, και μάλιστα δίπλα στο Ελ Ρετίρο. Αυτό είναι το διασημότερο πάρκο-έργο τέχνης της αναγεννησιακής Ισπανίας και του οίκου των Αψβούργων.

Κ- Θέλω πολύ να δω το χώρο αυτό που διαμορφώθηκε από την ισπανική μοναρχία ώς χώρος αναψυχής για τη βασιλική οικογένεια. Κι αυτό για αιώνες και μέχρι το τέλος του 19ου που δόθηκε πια στο κράτος. Μέσα βρίσκεται το Κρυστάλλινο Παλάτι, ένα γυάλινο περίπτερο εμπνευσμένο από το Crystal Palace του Λονδίνου, όμορφα διαμορφωμένα μονοπάτια και πολλά αγάλματα από βασιλιάδες. Στην τεχνητή λίμνη του 1887 υπάρχουν λέμβοι που ενοικιάζονται για μία ωραία βαρκάδα.

Μ- Εγώ ανυπομονώ να δω την Πλάθα Μαγιόρ, τη μεγάλη, περίκλειστη πλατεία φτιαγμένη από το 16ο αιώνα! Χώρος με μεγάλο ενδιαφέρον, αφού εκεί γίνονταν όχι μόνο διάφορες αγοραπωλησίες, αλλά και πολλές δημόσιες εκδηλώσεις, όπως ταυρομαχίες και στέψεις. Κορυφαίες, βέβαια, και οι συγκεντρώσεις λαού για εκτελέσεις αιρετικών!

Κ- Εχουμε και εικόνα από τέτοια σκηνή στον πίνακα του Francisco Rizi, στο μουσείο Πράδο! Στα λεγόμενα “Auto dα fe,” δηλαδή, “πράξεις πίστης” στα πορτογαλικά, διοργανώνονταν δημόσιες τελετές όπου διαβάζονταν οι καταδικαστικές αποφάσεις της Ιεράς Εξέτασης! Δίκες κατ’ όνομα και μόνο, βέβαια, αφού έφτανε μία καταγγελία για να ξεκινήσουν τα βασανιστήρια και συνήθως το ρίξιμο στην πυρά!

Μ- Η πρώτη “auto da fe” έγινε εδώ στην Ισπανία το 1481. Καταργήθηκε μόλις το 1808, όταν κατέφτασαν τα στρατεύματα του Ναπολέοντα.

Κ- Δύο ακόμα πλατείες έχουν ιδιαίτερο ενδιαφέρον και αξίζει να τις δούμε. Η μικρή πλατεία Πλάθα ντε λα Βίγια που έγιναν οι πρώτες επίσημες συναντήσεις του δημοτικού συμβουλίου. Περιστοιχίζεται από παλιά κτίρια και διατηρεί το γοητευτικο στυλ της Μαδρίτης του 16ου αιώνα. Κοντά της βρίσκεται και η Πουέρτα δελ Σολ, η πιο πολυσύχναστη πλατεία της πόλης. Όλα αυτά τα χαρακτηριστικά μνημεία αποτελούν μέρος του παλιότερου τμήματος της πόλης.

Μ- Δηλαδή, των Αψβούργων και της χρυσής εποχής της Ισπανίας;

Κ- Σωστά. Στη συνέχεια, περνώντας η Μαδρίτη στα χέρια των Βουρβόνων, εξακολούθησε να επεκτείνεται και συχνά στην οικοδόμησή της υιοθετούνταν αρχιτεκτονικές τάσεις της Γαλλίας, καθώς αυτή ήταν η χώρα προέλευσης των Βουρβόνων.

Μ- Α, ναι! Για τον Φίλιππο τον Ε΄, τον ιδρυτή του οίκου των Βουρβόνων, ξέρουμε οτι παρέμεινε σε όλη του τη ζωή Γάλλος, χωρίς ποτέ να μπεί καν στον κόπο να μάθει την ισπανική γλώσσα. Το μόνο που τον ενδιέφερε ήταν να μετατρέψει τη Μαδρίτη σε γαλλική πόλη.

Κ- Και για αυτό το λόγο, όταν ο βασιλικός οίκος κάηκε το 1734, διέταξε να κατασκευαστούν στη θέση του νέα μεγάλα ανάκτορα κατά το πρότυπο των Βερσαλλιών!

Μ- Χαρακτηριστικά μνημεία από την εποχή των Βουρβόνων αποτελούν η Εθνική Βιβλιοθήκη, το Δημοτικό Μουσείο, οι Κρήνες της Κυβέλης και του Ποσειδώνα και η Πουέρτα ντε Αλκαλά.

Κ- ‘Eχουμε πολύ περπάτημα, λοιπόν, σε αυτήν την πόλη!

M- Και μάλιστα κατά τη συνήθεια των Μαδριλένων! Γιατί εδώ όλοι περπατούν πολύ! Μεγάλοι και μικροί σουλατσάρουν στην πόλη, σε αυτούς του μεγάλους δρόμους και τις μεγάλες πλατείες!

Κ- Τα paseo, οι βόλτες αυτές των κατοίκων, τους κρατούν και σε καλή φόρμα και υγεία.

Μ- Φαντάζομαι, και σε συνδυασμό με τη μεσογειακή τους διατροφή.

Κ- Μα, ναι! Επίσημες έρευνες δείχνουν οτι μέχρι το 2040 οι Ισπανοί ίσως και να ξεπεράσουν σε προσδόκιμο ζωής τους Ιάπωνες, με μέσο όρο τα 85.8 χρόνια!

Μ- Πού μπορούμε να δοκιμάσουμε μερικά από τα γευστικότατα tapas τους;

Κ- Τους ισπανικούς μεζέδες, λες! Παντού! Αλλά σίγουρα θα περάσουμε και από το Mercado de San Miguel, στο ιστορικό κέντρο της πόλης. Η ποικιλία από tapas εκεί είναι εξαιρετική: από ιβηρικό χοιρομέρι μέχρι γαρίδες ατλαντικού και από καπνιστά ισπανικά τυριά μέχρι αυγοτάραχο, όλα πάνω σε φετούλες ψωμιού με διάφορες πεντανόστιμες σαλτσούλες!

Μ- Να τα συνοδεύσουμε με σαγκρία, αλλά και τις δύο πιο διάσημες ποικιλίες ισπανικού κρασιού, Rioja και Ribera del duero.

Μ- Ή και με cerveza, δηλαδή μπύρα, όπως το κάνουν και οι Μαδριλένοι!

Κ- Vamos, λοιπόν!

Καλό ταξίδι Μ-Κ

Σχετικά με τον δημιουργό

Administrator